Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 180
Menu
Greek English German Italian

Γιάννης Φωτιάδης... ο υψιπετής

Άρθρο του  Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη ( Ph.D.)

Γιος του γιατρού Βασίλη Φωτιάδη και της Φανής, το γένος Πασσαδέλλη, ευτύχησε να ζήσει στα πρώτα βήματα της εφηβείας του τη μεγάλη στιγμή της γενιάς του, την απελευθέρωση του νησιού μας απ’ τους Τούρκους το χειμώνα τού 1912. Ένα γεγονός που του χάραξε τη ζωή, το «είναι» του, τον ίδιο. Την ελευθερία του, όπως πολλοί άλλοι συνομήλικοί του, την πλήρωσε με 10 χρόνια πολεμικών αγώνων στη Μακεδονία και τη Μικρά Ασία. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, γυρίζει στο χωριό μας, τα τότε άσημα και τριτοκοσμικά Τελώνια, και οι συγχωριανοί του τού δίνουν την προεδρία της Κοινότητας.

Τα Τελώνια τότε, όπως ήταν φυσικό, τα χαρακτήριζε η υπανάπτυξη, η φτώχεια και η αγραμματοσύνη. Είναι χαρακτηριστικό να αναφερθεί ότι η ωραία πετροπελεκητή πλατεία του χωριού μας σήμερα (το σήμα κατατεθέν του) τότε διασχιζόταν από δύο λαγκάδια και στις όχθες τους έβοσκαν κάθε μορφής κατοικίδια (όρνιθες, χοιρίδια κ.λπ.). Το χειρότερο ήταν η κατάσταση των κατοίκων του, που δεισιδαιμονίες, άγνοια, φοβίες, εκμετάλλευση χειροτέρευαν τις συνθήκες ζωής μικρών, μεσηλίκων και γερόντων.

Read more...

Ένα καφεδάκι παρακαλώ…

O Jacobson, πατέρας της γλωσσολογίας λέει: «Αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα μέσα από τις μεταφορές που ενέχει η γλώσσα μας. Μέσω των μεταφορών σκεφτόμαστε και μιλάμε.» Το απλό και αγαπημένο παράδειγμα στις αίθουσες των Πανεπιστημίων είναι αυτό με το παράθυρο: Όταν ρωτάμε κάποιον που βρίσκεται κοντά σε ένα παράθυρο, αν μπορεί να το ανοίξει, πρόκειται για μια γλωσσική μεταφορά. Ουσιαστικά θέλουμε να ρωτήσουμε αν έχει την διάθεση να ανοίξει το παράθυρο. Το ότι μπορεί είναι σίγουρο, εκτός αν έχει κάποιο πρόβλημα λειτουργικό. Οι μεταφορές βέβαια αλλάζουν από γλώσσα σε γλώσσα και μένα μ’ αρέσει πολύ να παρατηρώ τις διαφορές ανάμεσα στις δύο γλώσσες που γνωρίζω καλά.

   Η ώρα είναι 9.18 το πρωί. Σε δύο ώρες περίπου θα πετάξω για Θεσσαλονίκη αλλά ξύπνησα νωρίς και ήθελα να κάνω μια βόλτα. Κάθομαι σε κεντρικό καφέ του Βερολίνου και πίνω τον καφέ μου τον οποίο παρέλαβα μόνη μου από τον πάγκο παραγωγής. Έτσι είναι εδώ, όπως και σε πολλά μαγαζιά στο κέντρο. Αυτοεξυπηρετούμενα. Επέλεξα παράθυρο, με πλάτη στον τοίχο και βλέμμα στραμμένο στο πάγκο παραγωγής  και στο δρόμο έξω. Παρατηρώ τους πελάτες. Περιμένουν με εγκαρτέρηση τη σειρά τους. Το ύφος εκπέμπει σιγουριά, αποφασιστικότητα. Ξέρουν τι θα πάρουν. Ο χρόνος πιέζει. Ο καφές στο Βερολίνο έχει στόχο …τον καφέ. Τη λήψη καφεΐνης, την επίδρασής της στον οργανισμό. Είναι κάτι σωματικό, ένα εργαλείο για τη δουλειά. Οι άνθρωποι πιο συχνά λένε «Πήρα τον καφέ μου και πήγα στο γραφείο» παρά.. «Πάμε για ένα καφέ?»    

Read more...

Πριν κλείσω τα μάτια..

Μετά από καιρό σκέφτηκα κάτι και  είπα να το μοιραστώ μαζί σας, όπως τότε, το Μάιο του ’12 που είχα σκεφτεί τελευταία φορά. Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω τελευταία να σκέφτομαι για να διευκολύνω την καθημερινότητά μου. Δεν χρειάζεται άλλωστε, η τεχνολογία είναι τόσο καλή μαζί μου που σκέφτεται εκείνη για μένα και έτσι εμείς σιγά σιγά ξεσυνηθίζω τη σκέψη, τη βγάζω από τα χόμπι μου. Το κινητό μου διαλέγει το μπαρ που θα πιώ το ποτό μου, τη χώρα που θα ταξιδέψω, τους φίλους που ταιριάζουν στο προφίλ μου. Μου λέει αν το καρπούζι είναι γλυκό και το ψάρι χωρίς αγκάθι. Οπότε μηδέν σκέψη, τέλειο;

   Θεωρώ λοιπόν ότι η παγκοσμιοποίηση σήμερα δεν είναι όπως άλλοτε που την άκουγες και η φαντασία σου κάλπαζε σε κάτι ασύλληπτο και αχανές, ο παν-κόσμος.! 

Άσε που σε κάποιους το πρόθεμα παν θυμίζει τον πανικό, υπεύθυνο για κρίσεις και ψυχαναλύσεις στις μέρες μας.

Αυτό κι αν δεν είναι  χαοτικό !

Η παγκοσμιοποίηση λοιπόν σήμερα έχει όνομα … και την λένε ΙΚΕΑ ! Μάλιστα ΙΚΕΑ !

Γιατί μην μου πείτε ότι νοείται στην εποχή μας σπίτι φοιτητή ή και εργαζόμενου, άνεργου, καλλιτέχνη ή διανοούμενου που να μην έχει έστω και ένα φωτιστικό, ένα καναπέ, ένα κρεβάτι ή ένα χαλί ΙΚΕΑ ? 

Άσε ή ψυχοθεραπεία που κάνεις και οι ιδέες που παίρνεις όταν πηγαίνεις στο κατάστημα, μπορείς να επιπλώσεις διακόσια σπίτια, σιγά .. τι κι αν δεν τα έχεις!! Και μεταξύ μας, λογικό να έχει τόση ζήτηση το εν λόγω κατάστημα. Αφού είναι φθηνό, τόσο φθηνό που τελικά ποτέ δεν μπορείς να αγοράσεις όλα όσα χρειάζεσαι.. παράξενο ε? 

Read more...
Subscribe to this RSS feed

Ακολούθησέ μας