Menu
Greek English German Italian
Super User

Super User

Website URL: http://wwww.antissa.chantzis.gr

Το κορίτσι που ονειρευότανε το πέλαγος

Αυτό το κορίτσι ήξερε μόνο να χαϊδεύει..
Δεν έμαθε να σπρώχνει ποτέ τον άλλο παραπέρα, ακόμα κι όταν της έβαζε τρικλοποδιές.. Προτιμούσε να πέφτει εκείνη.
Προτιμούσε να βρέχεται, να γίνεται μούσκεμα, προκειμένου να σκεπάσει με το αδιάβροχό της αυτόν που στεκόταν δίπλα της..
Προτιμούσε να βασανίζεται, να κάθεται κατάχαμα και να ξεπαγιάζει, παρά να ζητήσει από τον άλλο να της δώσει πίσω την καρέκλα που της είχε αρπάξει..
Δεν έδειχνε ποτέ τη δύναμή της, για να μη φέρει σε δύσκολη θέση κανέναν..
Δεν τόλμησε ποτέ και για τίποτα να βάλει σε πρώτο πλάνο τον εαυτό της..
Σαν να είχε ενοχές για ό,τι στραβό υπάρχει σ' αυτό τον κόσμο..
Κι όχι βέβαια πως δεν έκανε όνειρα..
Όχι πως δεν περίμενε απ' τη ζωή να της προσφέρει δώρα.
Μόνο να...
Καθόταν εκεί στην ακρούλα και περίμενε...
Δεν έκανε καμιά κίνηση γιατί της φαινόταν προκλητική..
Κρατούσε ένα βότσαλο κι ονειρευόταν το πέλαγος...
Τίποτ' άλλο...
Αλκυόνη Παπαδάκη

Οι Αλυκές Καλλονής Λέσβου

Το τοπίο των Αλυκών της Καλλονής Λέσβου απλώνεται σε μεγάλη έκταση στον υδροβιότοπο των αλουβιακών προσχώσεων στον Κάμπο της Καλλονής, στο εσωτερικό του ομώνυμου Κόλπου. Στο βάθος του Κάμπου, αριστερά, η Σκάλα Καλλονής και δεξιά η Καλλονή, ενώ στο βάθος εκτείνονται τα βόρεια-βορειοδυτικά όρη του νησιού (Μάλα Άγρας, Ίσσα, Κουρατσώνας και Έλαφος). Η μεγάλη πεδινή έκταση του κάμπου της Καλλονής (περίπου 100 τ.χλμ. ), μάλιστα, διασφαλίζει τη θέαση των αλυκών σε μεγάλες αποστάσεις από όλα τα σημεία του ορίζοντα. Οι γεωμετρίες των αλυκών και τα διαφορετικά χρώματα από τη ξήρανση του αλατιού έρχονται σε αντίθεση με το μωσαϊκό των αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Αριστερά στην αεροφωτογραφία, η ακτογραμμή και η λοφώδης συγκέντρωση του αλατιού.

Ο Κόλπος της Καλλονής είναι τεκτονικό αποτέλεσμα μεγάλων γεωλογικών μεταβολών πριν από εκατομμύρια χρόνια όταν, κατά τον Στράβωνα, το νησί της Λέσβου αποσπάστηκε από την απέναντι μικρασιατική ακτή (βλ. Εικόνες 1 και 2 ). Οι Αλυκές στον υδροβιότοπο του κάμπου της Καλλονής ανήκουν διοικητικά στο χωριό της Αγίας Παρασκευής και οι εγκαταστάσεις των Αλυκών Καλλονής στην εταιρεία "Ελληνικές Αλυκές Α.Ε." (βλ. Εικόνες 3 και 4 ). Σύμφωνα με "περιβαλλοντική δήλωση" του Κοινοτικού Συστήματος Οικολογικής Διαχείρισης και Οικολογικού Ελέγχου (EMAS) των Ελληνικών Αλυκών Α.Ε., το 2006, η Αλυκή Καλλονής είναι η τρίτη σε μέγεθος αλυκή της Ελλάδας (2.630 στρέμματα) και η δυναμικότητα παραγωγής άλατος σε αυτήν είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ελλάδα (μετά τις αλυκές του Μεσολογγίου, των οποίων η έκταση είναι τετραπλάσια). Συγκεκριμένα, η παραγωγή των αλυκών Καλλονής ήταν 30.081 τόνοι το 2003, 28.750 τόνοι το 2004 και 36.443 τόνοι το 2005. Το μόνιμο προσωπικό της αλυκής είναι 2 άτομα και το εποχιακό 28 άτομα. Το ακατέργαστο αλάτι μεταφέρεται με φορτηγά στο λιμάνι της Πέτρας, και από εκεί εκτός νησιού για την περαιτέρω επεξεργασία του. Συνεπώς, οι Αλυκές λειτουργούν βασικά ως πηγή πρωτογενούς ύλης, χωρίς ιδιαίτερη τεχνολογική υποστήριξη, και χωρίς προσφορά στον δευτερογενή οικονομικό τομέα παραγωγής του νησιού. Κατά τη δεκαετία του 1950 έγινε τεχνική αναβάθμιση των αλυκών που αφορούσε την ανακατασκευή τους με πιστώσεις του Σχεδίου Μάρσαλ. Η αναβάθμιση δεν στέφθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία, ενώ με το πέρασμα του χρόνου χάνεται και μια σειρά από συναφή επαγγέλματα: οι λαβουτιστάδες, οι αλατοσυλλογείς, οι μεταφορείς, κ.λπ.

Λέσβος: ποιητική!

Ποιητικό νησί η Λέσβος, μουσικό, καλλιτεχνικό, αρωματικό, γευστικό! Ως προς την ποίηση, τη μουσική και το καλλιτεχνικό πνεύμα, διαχρονικές πνευματικές προσωπικότητες έχουν καταγωγή από το νησί: η Σαπφώ, η «Δέκατη Μούσα» όπως τη χαρακτηρίζουν και η μεγαλύτερη ποιήτρια της αρχαιότητας, της οποίας τα ποιήματα διακρίνονται για το πάθος τους. Αλλά και ο Αρίωνας, χαρισματικός λυρικός ποιητής και κιθαρωδός, ο Αλκαίος, επίσης λυρικός ποιητής, ο Πιττακός, ένας από τους εφτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, ο Θεόφραστος (το πραγματικό του όνομα ήταν Τύρταμος), πατέρας της Επιστήμης του Περιβάλλοντος και μαθητής του Αριστοτέλη, ο Τέρπανδρος, αρχαίος μουσικός και ποιητής, εμπνευστής της λυρικής ποίησης, ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος Χατζημιχαήλ. Τι να πούμε και για τον πεζογράφο Στρατή Μυριβήλη με τη «Ζωή εν Τάφω», τη «Δασκάλα με τα χρυσά μάτια», την «Παναγιά τη Γοργόνα» (είναι το εκκλησάκι στο βράχο του λιμανιού της Σκάλας της Συκαμιάς), τον Αργύρη Εφταλιώτη, γεννημένο στην Εφταλού, ο οποίος μετέφρασε στη δημοτική γλώσσα την Οδύσσεια του Ομήρου. Και πόσοι ακόμα, ο ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης, γεννημένος στα Χίδηρα, ο Φώτης Κόντογλου, ο Ασημάκης Πανσέληνος και βεβαίως ο Οδυσσέας Ελύτης (το πραγματικό του όνομα ήταν Οδυσσέας Αλεπουδέλλης) ο πατέρας του οποίου καταγόταν από την Παναγιούδα (λίγο έξω από τη Μυτιλήνη) και η μητέρα του από τον Παπάδο.

ΛΕΣΒΟΣ: ΑΓΡΙΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ

Στη Μυτιλήνη, το νησί των μανιταριών, μπορείτε να φτιάξετε τις ωραιότερες αναμνήσεις. Η μυρωδιά του ούζου, μια εικόνα από τα ελαιόδεντρα, η μαύρη άμμος, μια επίσκεψη στο απολιθωμένο δάσος, οι πίνακες του Θεόφιλου, το φυσικό υδρομασάζ στα ιαματικά λουτρά. 

Οι μοναδικές εναλλαγές των εικόνων -από το σεληνιακό τοπίο στα δυτικά μέχρι τον απέραντο ελαιώνα των 11 εκατομμυρίων ριζών στο νότο (κυρίως) - κάνουν τη Λέσβο ιδανικό νησί για διακοπές. «Ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους» χαρακτήρισε ο Οδυσσέας Ελύτης την πανέμορφη πατρίδα του, που δεσπόζει στο ανατολικό Αιγαίο, μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια.

Η Λέσβος ακριβώς εξαιτίας της ποικιλίας των επιμέρους οικοσυστημάτων και της βλάστησης καθώς και του ήπιου κλίματός της φαίνεται να ευνοεί την ανάπτυξη ποικίλων μορφών μυκητοχλωρίδας. Περπατήστε λοιπόν σε αυτούς τους βιότοπους.

Η Λέσβος, το τρίτο νησί σε μέγεθος του Αιγαίου, το έβδομο της Μεσογείου χαρακτηρίζεται από μια ποικιλία οικοσυστημάτων. Φιλοξενεί μια πλειάδα φυτών και ζώων πολλά από αυτά είναι σπάνια και γι’αυτό το νησί τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πόλος έλξης για τον λεγόμενο οικοτουρισμό. Περιηγητές και επιστήμονες έρχονται να μελετήσουν πουλιά και φυτά, έντομα και θηλαστικά.

Subscribe to this RSS feed

Ακολούθησέ μας